Oct 26, 2007

** ΠΑΡΑΦΥΣΙΝ **


- "Φιλε μου, αν ειχαν εφαρμοστει σωστα οι θεωριες του κομμουνισμου, θα ζουσαμε τωρα την ρεαλιστικη μας ουτοπια. Ολοι μας ισοι ρε, χωρις φτωχια, αδικια, ανεργια και προβληματα...!
(..παυση..)
Με το συγκεκριμενο φιλαρακι ειχαμε εξ αρχης μια ιδιοτυπη πολιτικη και ιδεολογικη κοντρα. Το οποιο ειναι και ζητουμενο. Δεν υπαρχει μεγαλυτερη απολαυση απο τον διαλογο, με την προϋποθεση οτι υπαρχει σεβασμος, αντιληψη, επιχειρηματα και ικανοτητα χειρισμου του λογου εντος μιας συζητησης.

Αυτη την φορα η κουβεντα ειχε αναψει. Βοηθουσε βεβαια και το ουζο... Μπορουσα να μπω στην
θεση του και να καλαταβω τι εννοουσε και πως το ελεγε. Απο την μερια του ειχε δικιο. Μα εγω συνεχιζα να διαφωνω. Και δεν μου πηγαινε εκεινη την βραδια να του επαναλαβω οτι ο κομμουνισμος [ετσι οπως] εφαρμοστηκε, και απετυχε παταγωδως. Δεν μου αρκουσε να του ζητησω / προτεινω να αναπροσαρμοσει τις ιδεες του στις συγχρονες συνθηκες. Και σιγουρα, για κανενα λογο δεν θα του ελεγα οτι ολα αυτα ειναι μια απιαστη ουτοπια, κοβωντας και την συζητηση.
Γι' αυτο και σωπασα για λιγο. Απλα τον κοιτουσα μειδιαζοντας και καπνιζα. Μεχρι που τα σκορπισμενα ρεταλια των σκεψεων μου αρχιζαν να γινονται ενας κυκλωνας αληθειας στο μυαλο μου, παρασυροντας με να αρθρωσω λογια:

- "Ρε φιλε, να σου πω κατι; Τελικα δεν θα γουσταρα να υπαρχω σε μια κοινωνια που θα ημασταν ολοι εξισωμενοι. Μ'αρεσει η διαφορετικοτητα και το ρισκο. Με εξιταρει η ιδεα να παλεψω για να εξελιξω τον εαυτο μου ή και την κοινωνια αν μπορω... Και να ξερεις οτι δεν θα την παλευα με τους ασφυκτικους περιορισμους και το ταβανι της εξισωμενης κοινωνιας, οπου ολοι ειναι ισοι - ιδιοι. Με πνιγουν τα ταβανια, και εγω θελω να κοιταω ψηλα... Στον γαλαζιο ουρανο μου. Μη πας ομως μακρια. Ριξε μια ματια στην Φυση. Ειναι τελεια πλασμενη, ετσι δεν ειναι; Ειναι και λειτουργει τελεια, εκατομμυρια χρονια τωρα. Αν ομως κοιταξεις προσεκτικοτερα στον μικροκοσμο της φυσης, θα δεις οτι η φυση, αν και τελεια, ειναι αδικη. Αδικη, σκληρη συχνα, και αμειλικτη. Το μεγαλο ψαρι τρωει το μικρο στη φυση. Ο λαγος τρωει το τριφυλλι και το λιονταρι τρωει τον λαγο. Και απο το πτωμα του λιονταριου, παλι θα ξεπηδησει τριφυλλι. Ενας τελειος αλλα "σκληρος" κυκλος. Η φυση καταστρεφει και εξοντωνει μαζικα και αδιακριτα. Ενας σεισμος, ενας τυφωνας ή μια εκρηξη ηφαιστειου, σπερνουν θανατο και ολεθρο. Κατι υπερβολικα "αδικο". Αλλα τελειο, ως φυσικο. Και ο ανθρωπος που ανηκει; Δεν ειναι μερος της φυσης ο ανθρωπος αραγε; Μηπως ειναι κατι ανωτερο; Εχω την εντυπωση οτι ειμαστε ελλογα ζωα, της ταξεως των θηλαστικων. Ποια δικαιοσυνη παμε να πετυχουμε στην αδικη αλλα σοφη φυση; Για ποια ισοτητα μιλαμε στο κρατος της ανισης φυσεως; Εκτος αν εχουμε γινει επιγειοι Θεοι και δεν το καταλαβα. Ομως δεν βλεπω να εχουμε νικησει τον θανατο. Να εχουμε βρει την πανακεια για τις αρρωστιες ή να εχουμε ανακαλυψει τα μυστικα του κοσμου που μας περιβαλλει. Ισως να φταιει η αλαζονεια του να βλεπεις την θεα απο την κορυφη της πυραμιδας. Χανεις ολοκληρωτικα την επαφη με την ΒΑΣΗ σου. Με το ΕΙΝΑΙ σου. Και νομιζεις οτι εισαι κατι αλλο. "Λαθεμενα ανωτεροι". Και εθελοτυφλεις μπροστα σε κατι που σε περιβαλλει διαρκως. Τον θανατο. Τμημα της φυσης σου. Ορο της υπαρξης σου. Τον φοβασαι, τον αποφευγεις. Προσπαθεις να τον ξορκισεις. Και γινεσαι ανοητος. Οσο ανοητο σε κανει και η ιδια σου η ληθη. Ξεχνας και παραβλεπεις την αδικια και ανισοτητα της φυσης σου, της Φυσης που σε περιβαλλει. Και προσπαθεις για τα ΠΑΡΑΦΥΣΙΝ. Ματαιοπονεις, προσπαθωντας να περασεις τον καβο του καραβιου μεσα απο την τρυπα μιας βελονας. Ναι ρε φιλε, ολοι να παλευουμε για το καλυτερο και να προσπαθουμε! Αλλα οχι ματαια. Οχι αναληθινα. Οχι ξεχνοντας τι ειμαστε. Που ζουμε και που ανηκουμε. Ποτε θα εμπεδωσουμε τους αγραφους νομους της υποστασης μας. Και ποτε θα παψουμε να φερομαστε παραφυσιν, συνειδητοποιωντας την κρυσταλλινη αληθεια της φυσης μας.....;"

Τελικα ο φιλος μου, ειτε δεν μπορεσε, ειτε δεν τον αφησα να διακοψει το παραληρημα των σκεψεων μου. Οταν τελικα ειχα ολοκληρωσει, αρκεστηκε να διαφωνησει προχειρα και εγωιστικα με λιγα παιδιαστικα επιχειρηματα και να αλλαξει θεμα. Μου αρκει που ενιωσα οτι τα οσα ειπαμε εκεινο το βραδυ τον προβληματισαν... Το ιδιο επιθυμω και με οσους υπομεινουν να διαβασουν αυτο το κειμενο. Παραγωγικοτερος ο προβληματισμος των οποιων αρνησεων - καταφασεων...

8 comments:

  1. Καλέ μου φίλε, συμφωνώ με αυτά που λες και έτσι ακριβώς είναι. Το να οικοδομείς ένα κοινωνικό-πολιτικό σύστημα είναι σα να χτίζεις ένα νέο σπίτι. Κανένας αρχιτέκτονας δε θα το σχεδιάσει χωρίς "πόρτα" και "παράθυρα". Εκεί δημιουργείται και η πρώτη ανισότητα που σα ρωγμή, με τις ταλαντώσεις της κοινωνίας, μεγαλώνει και καθιστά το σπίτι ακατάλληλο. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ανεβάσουμε το επίπεδο της κοινωνίας, δηλαδή την αφετηρία όλων μας. Να μην υπάρχουν άνθρωποι κάτω από τα όρια της φτώχειας. Από κει και πέρα το πεδίο ανοικτό και ελεύθερο για όποιον θέλει και μπορεί.

    ReplyDelete
  2. Και σωστά να εφαρμοζόταν πάλι φασιστικός θα ήταν. Όλα τα συστήματα κάνουν ένα βασικό λάθος. Θεωρούν το σύστημα πανάκεια και προσπαθούν να προσαρμόσουν τους ανθρώπους στο τέλειο πολιτικό τους σύστημα.Τα συστήματα όμως θα πρέπει να προσαρμόζονται αυτά στις ανάγκες τον ανθρώπων και όχι οι ανθρωποι στο σύστημα.
    Τι χρειάζεται ο κομμουνισμός;1000 εργάτες; Άρα εσύ θα γίνεις εργάτης θές δε θές.
    Εγώ όμως μπορεί να θέλω να γίνω αστροναύτης ή μηχανικός..Με ρωτήσατε;Η μπορεί και να μη θέλω να εργάζομαι καθόλου...
    Το σοβαρό πολιτικό σύστημα θα έπρεπε να πει πως έχω 1000 πολίτες χωρίς σπίτια άρα πρέπει να χτίσω κατοικίες.
    Χρειαζόμαστε σύστημα ανθρωποκεντρικό και όχι συστηματοκεντρικό.
    Είναι κατάντια να μιλάμε το 2007 για αριστερά και δεξιά. Και όσο αποτυχημένος είναι ο καπιταλισμός άλλο τόσο αποτυχημένος είναι και ο κομμουνισμός.
    Έλεος πια με αυτούς τους σκοταδιστές δεξιούς και αριστερούς.

    ReplyDelete
  3. "Χρειαζόμαστε σύστημα ανθρωποκεντρικό και όχι συστηματοκεντρικό."

    Συμφωνώ απόλυτα. Ο πολιτικός άξονας (που επιτρέψτε μου να πω ότι από χρόνια θεωρώ ότι είναι κύκλος, φαύλος δε) έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, ειδικά με την πτώση της ΕΣΣΔ και την απουσία αντίπαλου δέους (και ιδεολογίας) στον δυτικό καπιταλισμό. Πλέον το δίλημμα που τίθεται πιστεύω είναι αυτό που λέει ο Λάκων. Όχι το σύστημα για το σύστημα αλλά μια κοινωνία οργανωμένη από Ανθρώπους για ανθρώπους...

    ReplyDelete
  4. Συμφωνώ γενικώς και απροσδιορίστως. Για μένα όλα τα συστήματα έχουν λάθη, κανένα δεν είναι τέλειο (ούτε το ανθρωποκεντρικό) αλλά εκείνο με το οποίο διαφωνώ περισσότερο είναι αυτό που λέει ότι είμαστε όλοι ίσοι. Γιατί απλά δεν είμαστε.

    ReplyDelete
  5. @ Κειμενογραφος: Αραγε η ρωγμη μπορει να "μπαλωθει" ή η ακαταλληλη οικια μας θα πρεπει να "αποχαρακτηριστει" και να κατεδαφιστει, προσφεροντας μας την νεα αφετηρια; (χωρις να ειμαι υπερμαχος της καταστροφολογιας και του μηδενισμου)

    @ Λακων: Θα με ενδιεφερε πολυ να διαβασω προσεχως την αναπτυξη του Ανθρωποκεντρικου Συστηματος, μεσα απο την δικη σου θεωρηση! Και αν ισχυε η θεωρια των παραλληλων Συμπαντων και εφοσον υπηρχε η σχετικη δυνατοτητα, θα σε επελεγα ως συνταξιδιωτη στην αναζητηση ψηγματων ανθρωποκεντρισμου αναμεσα στους Αρχαιους Πολιτισμους.

    @ Equilibrium: Συμφωνοντας, θα επαυξησω λεγοντας οτι καμια φορα ειναι κριμα ολο αυτο το Συμποσιο ιδεων και ανταλλαγης αποψεων να γινεται κατ' αναγκη ηλεκτρονικα και οχι ρεαλιστικα.

    @ Σοφια: Ισως το ανθρωποκεντρικο συστημα να ειναι το λιγοτερο ατελες. Ισως...

    ReplyDelete
  6. @ Σοφία φαντάζομαι πως θες να πεις πως είμαστε όλοι ίσοι αλλά όχι ίδιοι.
    @ Κειμενογράφος Ίσως προσπαθήσω κάποια στιγμή αλλά μου βάζεις δύσκολα.

    ReplyDelete
  7. OLOI IDIOI EIMASTE,ISOI D E N EIMASTE.DYSTYXWS..KOMOUNISMOS DEN YPARXEI KAI DEN 8A YPAR3EI KALWS H' KAKWS.

    ReplyDelete
  8. @ Λάκων: Σίγουρα δεν είμαστε ίδιοι, αλλά για το αν είμαστε ίσοι, αυτό εξαρτάται από το σημείο αναφοράς (ίσοι ως προς τι).

    ReplyDelete