Dec 29, 2008

2008 - Η χρονιά της Κλυταιμνήστρας



Την τελευταία Κυριακή του έτους, οι εφημερίδες συνηθίζουν να δημοσιεύουν μια ανασκόπηση με τα σημαντικότερα γεγονότα που έλαβαν χώρα την χρονιά που ετοιμάζεται να τελειώσει. Μοιάζει σχεδόν με επικήδειο λόγο, καμουφλαρισμένο σε πρόωρες ιστορικές προσεγγίσεις μιας περιόδου που είναι ακόμα παρόν... Που σπαρταράει, δυναμιτίζοντας στρόβιλους ικανούς να ξεθυμάνουν πολύ αργότερα... Όταν το χωνευτήρι της αιωνιότητας ξεβράσει την έκβαση, την ιστορική συνέχεια, τις ρίζες των γεγονότων πλεγμένες με αφορμές ψεύτικες ή αληθινές...

Dec 23, 2008

Στο Βλέμμα της Παντοτινής Αγάπης



Σσσσσσσσςςςςςς....................... Δεν χρειάζεται να βγει φωνή... Όση ώρα διαβάζεις τα ματωμένα λόγια, τα μάτια σου είναι βουρκωμένα...... Νιώθεις ακριβώς την ίδια ανάγκη όπως τότε... Να κρυφτείς στην αγκαλιά μου χωρίς να πεις τίποτα....

Μόνο να με ΑΓαπάς.... Θα με αγαπάς για πάντα.

Dec 15, 2008

Η Δολοφονία ενός Παραβάτη - Ιουλιανός ο Μέγας

                   

Πλην σαν ευρέθηκε μέσα στο σκότος,
μέσα στης γης τα φοβερά τα βάθη,
συντροφευμένος μ' Έλληνας αθέους,
κ' είδε με δόξαις και μεγάλα φώτα
να βγαίνουν άϋλαις μορφαίς εμπρός του,
φοβήθηκε για μια στιγμήν ο νέος,
κ' ένα ένστικτον των ευσεβών του χρόνων
επέστρεψε, κ' έκαμε τον σταυρό του.
Αμέσως η Μορφαίς αφανισθήκαν·
η δόξαις χάθηκαν - σβύσαν τα φώτα.

"Ο Ιουλιανός εν τοις Μυστηρίοις" - Κ.Καβάφης. 1896

Dec 9, 2008

Η Ελλάς μας "ΦΩΤΙΖΕΙ" μόνο όταν ΚΑΙΓΕΤΑΙ . . .



Πριν από 15 περίπου χρόνια, όταν κάναμε κατάληψη στο σχολείο, πρωτοείδα γραμμένο ένα σύνθημα:

"ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ
ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΚΑΙΓΕΤΑΙ"


Dec 7, 2008

Μια ΑΣΥΔΟΤΗ Ελλάδα στις ΦΛΟΓΕΣ


Δεν γουστάρω να πέφτει νεκρός ένας 15χρονος από σφαίρα Αστυνομικού.
Δεν γουστάρω να υπάρχουν συμμορίες ανηλίκων που να κυκλοφορούν με πέτρες, λοστούς και άγριες διαθέσεις.
Δεν γουστάρω την ΑΝΑΡΧΙΑ. Σιχαίνομαι την παράλογη Αστυνομοκρατία.

Dec 5, 2008

Nuestro Amor... Matador...




Αγαπητό πλασματάκι…

Παίρνω το θάρρος να σου στείλω αυτά τα λόγια, διότι πάει καιρός που γουστάρω να είμαι ξεκάθαρος στον εαυτό μου και στους άλλους. Ίσως βιάζομαι, ίσως υπερβάλλω, όμως νιώθω πως δεν πρέπει να φοβηθώ τίποτα. Ειδικά μαζί σου! Πάνε λοιπόν λίγες ώρες που σου ξαναμίλησα.

Dec 2, 2008

AΡΙΑΔΝΗ - Εγκαταλειμμένη Ερωμένη. Έκπτωτη Θεά

               

Στα σπλάχνα σου κρατούσες τον Μίτο. Όλες τις κουλουριασμένες σου αρετές, τις ελπίδες, τον αμόλυντο έρωτα. Μάζεψες ίνες σκόρπιες στους λαβυρίνθους της ανακτορικής καρδιάς σου, γνέθοντάς κλωστή. Φτιάχνοντας ουσία. Και τον Πάναγνο Έρωτα προσέφερες μεγαλοπρεπώς σε κάποιον Ξένο... Βιώνοντας μια ολοκλήρωση που δεν κράτησε πολύ.

Αριάδνη, μακρινή και μόνη...