Dec 9, 2008

Η Ελλάς μας "ΦΩΤΙΖΕΙ" μόνο όταν ΚΑΙΓΕΤΑΙ . . .



Πριν από 15 περίπου χρόνια, όταν κάναμε κατάληψη στο σχολείο, πρωτοείδα γραμμένο ένα σύνθημα:

"ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ
ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΚΑΙΓΕΤΑΙ"





Δεν ξέρω ποιος το έγραψε, ποιος το σκέφτηκε, για ποιο λόγο "κοσμούσε" τον τοίχο... Ξέρω μόνο ότι το γουστάραμε αυτό το σύνθημα. Οι περισσότεροι από μας... Το γουστάραμε για τον χαβαλέ, για αντίδραση, για την ουσία [;], γιατί ήταν must... Για την κόντρα με τους καθηγητές, με τους γονείς, με το σύστημα... Για το μέλλον μας, που γουστάραμε να είναι γεμάτο όνειρα πραγματοποιήσιμα την ώρα που όλοι μας έλεγαν ότι εκεί έξω τα πράγματα δεν είναι ρόδινα. Ότι αν δεν γίνεις μέρος του συστήματος, αν δεν σκοτώσεις τα όνειρά σου, είσαι χαμένος από χέρι...



Και τι έγινε με τα χρόνια; Τα εφηβικά όνειρα όλων μας για τον κόσμο και την κοινωνία πέθαναν. Όσοι συνέχισαν να άγονται και να φέρονται με γνώμονα το παραπάνω σύνθημα και άλλα παρόμοια οδηγήθηκαν στο περιθώριο. 4 έχουν ήδη πεθάνει από ναρκωτικά. Τουλάχιστον 9-10 είχαν μπλέξει για χρόνια με "παρέες", "ουσίες" κλπ και εσχάτως κατάφεραν να ξεφύγουν. 2 σκοτώθηκαν με μηχανές.



Από τους υπόλοιπους, αρκετοί είχαν προδιαγεγραμμένο το μέλλον τους από τους γονείς τους. Συγκεκριμένες σπουδές για στοχευμένη θέση στο δημόσιο, με βύσμα φυσικά. Και κάποιοι λίγοι πάλεψαν με θεούς και δαίμονες για να καταφέρουν να φτιάξουν ζωή αξιοπρεπή, ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ...



Θυμάμαι ότι από το 1991 μέχρι και το 1996 ποτέ δεν είχαμε κάνει μεγάλες ή σοβαρές ζημιές στις καταλήψεις. Άντε να σπάζαμε 15 - 20 θρανία, άλλες τόσες καρέκλες, και να γράφαμε συνθήματα στους περισσότερους από τους τοίχους του σχολείου, το οποίο ήταν καινούριο.



Από τα χειρότερα περιστατικά ήταν μια μικρή φωτιά στο γραφείο των καθηγητών και μια πορεία που είχαμε κάνει σε κεντρικό δρόμο, διακόπτοντας την κυκλοφορία και κάνοντας πλιάτσικο σε 2 περίπτερα που βρέθηκαν στον δρόμο μας. Πλέον δεν νομίζω ότι είμαστε περήφανοι για όλα αυτά, όμως για να έγιναν κάποιος λόγος θα υπήρχε...



Το 2008 που φεύγει σε λίγο, τα πράγματα έχουν αλλάξει!
Η εφηβεία έχει αλλάξει... Οι Έλληνες έχουμε αλλάξει.. Μοιάζει να υπάρχει ένα νέο σύνθημα:


"Η ΕΛΛΑΣ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕΙ 
ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΚΑΙΓΕΤΑΙ"



Το κράτος μας είναι αρρωστημένο. Το κράτος είναι παρανοϊκό. Και όλοι εμείς που συναποτελούμε το κράτος είμαστε άρρωστοι και παρανοϊκοί.
Ας τα κάψουμε όλα, ας καταλύσουμε το κράτος! Για να πετύχουμε τι; Ποιο είναι το κράτος που θέλουμε; Ποιο κράτος μας αξίζει; Ποιοι Έλληνες θέλουμε να γίνουμε; Ποιοι Έλληνες είμαστε;



Ας μαζευτούμε όλοι στην βουλή να την κάψουμε. Να κάψουμε την εξουσία, να ξεφτιλίσουμε το κράτος. Ας κυκλώσουμε το μέγαρο Μαξίμου να το κάψουμε και αυτό.

                      

Ας στείλουμε τον Κωστάκη σπίτι του! Και να αναλάβει ποιος; Ο Γιωργάκης;;;
Μήπως η Ντόρα ή ο Βενιζέλος; Θέλουμε να αναλάβουν οι Αλαβάνος/Τσίπρας; Η Παπαρήγα; Ο Καρατζαφέρης ή ο Παπαθεμελής; Ή μήπως οι οικολόγοι;

Ξέρει κανείς γιατί γίνονται όλα αυτά; Για το παλικαράκι που σκοτώθηκε και την οικογένειά του; Για τον μπάτσο που θα φάει ισόβια και την οικογένειά του;



Για το ανάλγητο διεφθαρμένο κράτος; Για την απαράδεκτη αστυνομία; Για τους χρεοκοπημένος πολιτικούς; Για τα όνειρα όλων μας που πεθαίνουν καθημερινά; Για την ατέλειωτη Ελληνική Μιζέρια; Για την φτώχεια της τσέπης και την φτώχεια του νου; Για την Ελλάδα που μας πληγώνει ακατάπαυστα;



Ας την κάψουμε λοιπόν τούτη την Ελλάδα! Να γίνει στάχτη και αποκαΐδια! Και τις πόλεις και τα δάση και την σημαία και τα νησιά. Ας καούν όλα!

ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ;

Για μια Ελλάδα καινούρια; Για μια κοινωνία καλύτερη; Πώς μοιάζει άραγε η καλύτερη Ελλάδα;

Ξέρει κανείς να μας πει;

Μήπως μας είπε πώς μοιάζει η καλύτερη Ελλάδα, η γενιά του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟΥ;
Μήπως μας είπε η γενιά των καταλήψεων του Τεμπονέρα; Τα παιδιά του "κάτσε καλά Γεράσιμε;"

Όταν κάποτε η Ρώμη κάηκε, η κατάντια, η παρακμή και η υποκρισία άντεξαν, συνέχισαν και οδήγησαν προς την τελική πτώση...

"If Greece had already appeared difficult to govern, it will now be out of control." - BBC



ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΣΥΝΤΗΡΙΤΙΚΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΡΧΕΣ, ΔΙΕΘΦΑΡΜΕΝΟΙ, ΛΑΜΟΓΙΑ, ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ, ΗΜΙΜΑΘΕΙΣ, ΒΥΣΜΑΤΟΥΧΟΙ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΚΟΜΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ, ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ, ΜΑΦΙΟΖΟΙ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ


ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΕΙΚΟΝΟΣΚΟΠΙΟ

5 comments:

  1. Γιατί δεν υπάρχουν πλέον όνειρα Θεέ. Το είπες μόνος σου. Δεν έχει σημασία αν η γενιά σου, η γενιά μου, η γενιά του πολυτεχνείου έθαψε τα όνειρά της ή πέθανε από πρέζα. Το θέμα είναι πως κάποια στιγμή τα είχε. Αυτή η πιτσιρικογενιά δεν τα έχει. Εσύ, εγώ, όλοι τους τα πήραμε, δεν αφήσαμε δράμι για κείνους. Βλέπεις όμως τα μωρά θέλουν γάλα και αγκαλιά για να μεγαλώσουν και οι έφηβοι όνειρα κι ας διαψευστούν αργότερα. Δεν γίνεται αλλιώς. Χωρίς όνειρα σε τι να επενδύσεις; Σε κτίρια; Σε κινητό; Σε αυτοκίνητο; Σε καταθέσεις; Μα κι αυτά μόνο με κάρτα και δάνειο μπορείς να τα πλησιάσεις.

    ReplyDelete
  2. Αν δε μπορείς να σκάψεις και με μόχθο και υπομονή να σπείρεις, να φυτέψεις, να φυτρώσει...

    ... τότε ας κάψεις, μπας και μέσα από τις στάχτες το χώμα γίνει πιο γόνιμο, οι ρίζες πιο βαθιές, το φυτό πιο υγιές...

    :(

    ReplyDelete
  3. Daria & Equilibrium...

    Πάνω που άρχισαν να στερεύουν τα λόγια και το μυαλό να μπερδεύεται με την οργή και να χάνεται στο δίκιο και το άδικο, ήρθαν τα λόγια του Ισοκράτη που δημοσιεύω παραπάνω..
    Λόγια που αφορούν όλους μας, όλες τις πλευρές, κάθε θύμα και κάθε θύτη.

    Δεν νομίζω ότι έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο. Θέλω απλά να μην ξεχαστεί τίποτε από όλα αυτά τα γεγονότα μέχρι κάτι να γίνει. Μέχρι κάτι να αλλάξουμε, να φτιάξουμε ώστε όσα ζήσαμε να μην ξανασυμβούν ποτέ

    ReplyDelete
  4. Η γενιά του Πολυτεχνείου στερήθηκε την ελευθερία της και τη διεκδίκησε. Η χρήση η κατάχρηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας ήταν/είναι και στο χέρι των επόμενων γενιών. Σήμερα δεν είμαι και εγώ βέβαιη τι ακριβώς διεκδικείται εκτός από την δίκαιη διαμαρτυρία για την απώλεια μια ζωής που όλους μας συγκλόνησε.
    Πιστεύω πως ίσως μια επόμενη γενιά, ας την ονομάσουμε "σκυθρωπή"γενιά μάθει το ΓΙΑΤΙ που ρωτάμε εσύ και εγώ.
    Γιατί εμείς δεν ξέρω αν θα μάθουμε...

    ReplyDelete
  5. Dyosmaraki και γω φοβάμαι πως ίσως μείνουμε στο σκοτάδι.. Ημιμαθείς μέσα σε μια επίπλαστη πραγματικότητα.

    Ας σταθεί όμως όλη αυτή η θλιβερή κατάσταση ως σημείο αναφοράς του πυθμένα που έχουμε αγγίξει. Ας μην ξεχαστεί τίποτα, μήπως μπορέσουμε να κινηθούμε όλοι αλλάζοντας κάτι από την παρακμη. Θα φανεί στις επόμενες εκλογές

    ReplyDelete