Nov 2, 2007

ΣΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΤΑ "ΤΕΙΧΗ"

Βραδυ καθημερινης, περπατωντας στα σοκακια του Θησειου. Το μυαλο αδυνατει να παραμεινει στο προφανες και ταξειδευει. Τοτε που τα μαρμαρα στα νεοκλασσικα αστραφταν, ανακλωντας το παντα λαμπερο φως του Αττικου ουρανου. Τι κι αν οι ριζες μου δεν ειναι απο δω; Αυτη η πολη με μεγαλωσε. Της ανηκω και μου ανηκει. Μια ιδιοτυπη σχεση αγαπης - μισους.

Και στεκομαι σε αυτη την πολη. Στεκομαι σε ολα αυτα που σημαινει. Στους χιλιοπερπατημενους δρομους της ανα τους αιωνες. Συχνα νιωθω δεος οταν