Dec 2, 2008

AΡΙΑΔΝΗ - Εγκαταλειμμένη Ερωμένη. Έκπτωτη Θεά

               

Στα σπλάχνα σου κρατούσες τον Μίτο. Όλες τις κουλουριασμένες σου αρετές, τις ελπίδες, τον αμόλυντο έρωτα. Μάζεψες ίνες σκόρπιες στους λαβυρίνθους της ανακτορικής καρδιάς σου, γνέθοντάς κλωστή. Φτιάχνοντας ουσία. Και τον Πάναγνο Έρωτα προσέφερες μεγαλοπρεπώς σε κάποιον Ξένο... Βιώνοντας μια ολοκλήρωση που δεν κράτησε πολύ.

Αριάδνη, μακρινή και μόνη...
Ποια χείλη ανθρώπων σε ταξίδεψαν έως το σήμερα...; Τι το σημαντικό έπραξες και σε μελετούν με δέος;

Έκπτωτη Ιερή Θεά του Μίνωα. Πανάρχαιη προστάτιδα της βλάστησης σε μια Κρήτη που δεν είχε γεννήσει ακόμα τον Δία. Συμβολισμοί της Μυθολογίας που ξεγελούν, σαν η ανάγνωση δεν διεισδύει πέρα από το προφανές..

Αριάδνη που σημαίνει Αγνή. Πάναγνη για την ακρίβεια. Η Αριάδνη που ξέπεσε όταν κάθε τι το Μινωικό έγινε παρελθόν. Στον αστερισμό των Ολύμπιων θεοτήτων δεν περίσσευε επουράνιος θρόνος γι' αυτήν. Υπήρχαν πλέον η Άρτεμις, η Δήμητρα και η Αφροδίτη, που μοιράστηκαν κάποιες από τις θεϊκές της ιδιότητες. Χαριστικά της δόθηκε ο τίτλος της πριγκίπισσας στα παλάτια της Κνωσσού, σε μύθο τόσο αλληγορικό που η αλήθεια φωνάζει εκκωφαντικά, κωφεύοντας κάθε ρηχό αναγνώστη.

Για να μείνεις αθάνατη έπλεξες τον μίτο της μαγείας σου. Έπαιξες με σαγήνη ατελείωτη και άρχισες να κερδίζεις.. Σαν ήρθε ο Ξένος εισβολέας τα τείχη έπεσαν. Οι πολεμίστρες γκρεμίστηκαν και συ παραδόθηκες άνευ όρων. Βοήθησες να σκοτωθεί με μανία ο Μινώταυρος. Αδελφός, αίμα από το αίμα σου.. Και μπλέχτηκες στον μίτο που τύλιγες περίτεχνα...

               

Στον μίτο που σε τύλιξε σαν ιστός αράχνης φαρμακερής. Ξεπούλησες πατρίδα, και οικογένεια κόντρα στον Βασιλιά - Πατέρα. Συνεργός, με όπλο τον αρματωμένο έρωτα. Και αγκαλιά με τον πόθο, ονόματι Θησεύς, το έσκασες πεπεισμένη μα όχι ασφαλής... Τα μαύρα πανιά του πλοίου σήμαιναν περισσότερα από όσα σου ομολόγησαν... Στο πρώτο απάνεμο λιμάνι, την Νάξο, σε κάποιον έπεσε ο κλήρος να αποβιβαστεί, και αυτός ήσουν εσύ! Θεά Αριάδνη... Έκπτωτη και εγκαταλειμμένη ερωμένη. Πετάχτηκες σε μια εξορία που δεν γνωρίζω αν σου άξιζε, όμως έπρεπε να γίνει! Για να μιλάμε απόψε για σένα... Για να ολοκληρωθεί ότι ξεκίνησε. Ότι άρχισες σαν έσυρες τον χορό των εξελίξεων...



Και τι απέγινες Αριάδνη... μακρινή, έκπτωτη και μόνη; Οι εκδοχές πλασμένες από ανθρώπους συγκλονισμένους από το δράμα σου ποικίλουν. Μιλάνε για το λυπηρό σου τέλος, σαν κρεμάστηκες όταν σε παράτησε ο Θησέας για την αγάπη της Αίγλης της Αθηναίας. Άλλοι ορκίζονται πως σε σκότωσε η Άρτεμις, επειδή αμαρτωλά ζευγάρωσες με το ταίρι σου καταμεσής του Ναού της, και έπρεπε να πληρώσεις τις συνέπειες των πράξεών σου... Και τέλος μαρτυρίες αναφέρουν πως σε άρπαξε ο Διόνυσος, ο Θεός ο Μέγας... Σε έκανε δικιά του μονομιάς, χαρίζοντάς σου νιάτα αιώνια και αθανασία.


Προδόθηκες ανυποψίαστη, την στιγμή που σε πλημμύριζε ο άσβεστος έρωτας, μα ξαναέλαμψες θεϊκά. Σύμβολο της άδικης εγκατάλειψης... Άραγε θα γευόσουν τον οίνο του Διονύσου αν δεν είχες ταπεινωθεί πιο πριν από τoν Θησέα; Και η ουράνια σκιά σου συνεχίζει να πέφτει πάνω στον απαρνητή...



Ποιόν αγαπάς καλύτερα Αριάδνη...; Θα έρθω στην Νάξο να μου τα πεις όλα..

4 comments:

  1. Η τέλεια κοσμοθεωρία υπήρχε στην Αρχαία Ελλάδα. Και τέλειο εννοώ κάτι με λάθη.
    Τα λάθη της ανθρώπινης φύσης.
    Οι μύθοι μας έδειχναν και θεούς με γλυκιές ανθρώπινες αδυναμίες.
    Δεν μιλούσαν κορακίστικα ούτε ζητούσαν ανώμαλα και ανεφάρμοστα πράγματα όπως σήμερα.
    Πχ Τους εκβιασμούς του τύπου:"άλαλα τα χείλη των ασεβών", "κόλαση-παράδεισος" και αοριστολογίες του τύπου "προσδοκώ ανάσταση νεκρών" κτλ.
    Αυτό που δεν κατάλαβα είναι ο τρόπος που κλείνεις. Νάξος;;;

    ReplyDelete
  2. Θα σου εξηγήσω μετά το τρίτο υποβρύχιο.. Αυτή την φορά όμως χωρίς παρατράγουδα, θα κάνουμε καλύτερο κουμάντο! Άσε που νομίζω ότι μας περιμένουν ξανά σε αυτό το μαγαζί.. χεχε

    ReplyDelete
  3. Αφού τελικά βρήκε την θέση της ανάμεσα στους θεούς του Ολύμπου, καθιερώθηκε ως Αγία στην νέα θρησκεία, και έλαβε την θέση της στο αχανές σύμπαν δίπλα στον Σείριο, δεν μπορεί κάτι παραπάνω θα υπήρξε εκτός από μία ερωτοχτυπημένη αρχόντισσα.

    Να ξαναπάς φίλε, να μάθεις και να μας τα πεις όλα τα μεθυστικά της μυστικά. Προσοχή στον Διόνυσο…ζηλεύει αφόρητα.

    ReplyDelete
  4. Καλά κάνει, "ανθρώπινα" είναι αυτά και σεβαστά.. Άσχετα αν συντρέχει λόγος ή όχι, μιας που η τρίτη εκδοχή τους θέλει παντοτινά μαζί.
    Είδες όμως πόσα ελάχιστα γνωστά στοιχεία ενέχει ένας από τους διασημότερους μύθους; Τελικά ότι θέλουμε καταλαβαίνουμε..Κρίμα

    ReplyDelete