Apr 11, 2008

Λίγο Κώνειο με πάγο σε ψηλό....

Εισέβαλε νωχελικά σε ένα μπαρ σκοτεινό, ομιχλώδες από τα τσιγάρα και την παρακμή. Θύμιζε καταγώγιο. Εντοπίζοντας τον αδιάφορο Μπάρμαν, άρχισε να πλησιάζει, θέλοντας να πάρει αυτό ακριβώς που είχε ανάγκη...
"Λίγο κώνειο με πάγο σε ψηλό..."
... Στο άκουσμα της χαρακτηριστικά βροντερής φωνής, μα και της παράξενης τούτης παραγγελίας, οι δύο αποκαμωμένοι πελάτες που είχαν ξεμείνει και ο Μπάρμαν σάστισαν...

Στην αριστερή μεριά της στρογγυλής μπάρας καθόταν ο Νικόλας. Κοίταζε απορημένος τον νεαρό που είχε μόλις προφέρει την λέξη κώνειο. Κοίταζε με μάτια γυαλιστερά, σχεδόν βουρκωμένα... Προσπαθούσε να καταλάβει αν κώνειο ήταν η κατάληξη του παντρέματος σκέψεών του με το μπουκάλι Τζακ που τέλειωνε ή κάποια αληθοφανής παραίσθηση. Η απορία ζωγραφισμένη στο βλέμμα του είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο ότι ο πιτσιρικάς εμπρός του είχε παραγγείλει θάνατο...
Και σαν τα βλέφαρα γίνονται τόσο βαριά από το αλκοόλ, το να τα ανοιγοκλείσεις φαντάζει επικίνδυνο... Τον Νικόλα η ασυναίσθητη αυτή κίνηση τον πήγε πολύ πίσω, τότε που καλοφτιαγμένος πιτσιρικάς και αυτός, έβλεπε τον πατέρα του να μπαινοβγαίνει στην ασφάλεια λόγω φρονημάτων. Πληγωμένος από το βίωμα αυτό, κι ας μην το είχε πει σε κανέναν ποτέ... Παριστάνοντας τον δυνατό.. Ποτέ έκτοτε δεν τα πήγε καλά με κάθε είδους αρχή και εξουσία και νόμο... Σκασιαρχεία και αντίδραση στο σχολείο, ανταρσία και αγώνας στην σχολή, φυλακές και ξύλο στον στρατό, τσαμπουκάς και μίσος στους μπάτσους, καβάτζα και απαξίωση σε πολιτική και πολιτικούς. Τι και αν ο ίδιος ήταν ένα από τα κομμάτια του παζλ όλων αυτών. Εκείνος επέλεγε να αντιδρά, για να είναι ελεύθερος. Αναρχοαυτόνομος όπως έλεγε... Να ζει, να κάνει το δικό του... Συχνά με τις αγωνιστικές ευλογίες του πατέρα του. Ο μπαμπάς... Πόσο πολύ τον είχε επηρεάσει..; Τον θαύμαζε πάντοτε, μα κάπου σε μια γωνιά φώλιαζαν και οι αμφιβολίες. Αμφιβολίες που με τα χρόνια θέριευαν... Τον δηλητηρίαζαν και αυτές μαζί με τα άλλα, τα δικά του. Είχανε κάνει και οι δύο λάθος όλα αυτά τα χρόνια... ; Εκ του αποτελέσματος..


Ο Νικόλας ήταν γιατρός. Αναμεμειγμένος με συνδικαλισμό και κομματικά από παλιά, και μαθαίνοντας να ξεπουλάει την ψυχή του ασύστολα, είχε καταφέρει αρκετά.. Θέση κλειδί με μέσον σε κρατικό νοσοκομείο , σπίτι στα βόρεια προάστια από μίζες και προμήθειες... Τρία πολυτελή αυτοκίνητα και σκάφος από τα φακελάκια. Μια νεότερη και όμορφη γυναίκα και κάμποσες περιπέτειες, λόγω επαγγέλματος, χρημάτων και γνωριμιών. Είχε πιστέψει πως είναι προοδευτικός, αυτοδημιούργητος και επιτυχημένος... Κι όμως, όλα τούτα μοιάζουν τόσο απαίσια τώρα... Πάνε γύρω στους 7 μήνες που έκλεισε τα 48. Ήταν μια από τις χρονιές που ακόμα και ο ίδιος είχε ξεχάσει ότι έχει γενέθλια. Πόσο μάλλον η γυναίκα του που πηδιόταν κάτω από την μύτη του με τον γκόμενο, και που τελικά "τόλμησε" να τον παρατήσει. "Πως τόλμησε να το κάνει αυτό σε μένα;" παραληρούσε... "Την καριόλα, το εννοούσε όταν έλεγε ότι δεν με αγάπησε ποτέ. Το εννοούσε... Ειδικά την τελευταία φορά που τσακωθήκαμε άσχημα... Νόμιζα ότι το είπε για να με πληγώσει... Με πλήγωσε... Πονάω, ...όσο δεν έχω πονέσει ποτέ... Γιατί ρε πατέρα; Γιατί πήραμε αυτόν τον δρόμο; Γιατί βρέθηκα τόσο χωμένος στα πλοκάμια αυτών που αλλιώς σχεδιάζαμε παρέα; Γιατί αδιαφόρησα τόσο πολύ για σένα τα χρόνια πριν μου φύγεις για πάντα...; Μα έτρεχα! Έτρεχα για το κόμμα. Δεν μπορούσα να μην είμαι εκεί. Το έκανα και για σένα όμως. Τι και αν ποτέ δεν εξέφρασα τα πραγματικά μου πιστεύω; Όφειλα να υποταγώ στην επίσημη γραμμή. Έτσι με συνέφερε άλλωστε... Τι και αν το δικό μας κόμμα άλλαξε τόσο πολύ... Άραγε για όλα εκείνα που σε βασάνιζαν όταν ήμουν μικρός, άραγε υπάρχει κόμμα που να τα στηρίζει; Να μάχεται για αυτά; Πατέρα, τελικά για όσα βασανίστηκες άξιζε ο κόπος;; Πες μου ρε πατέρα! Γιατί δεν μου μιλάς τώρα που σε χρειάζομαι...; ...... Σε έχω τόσο πολύ ανάγκη! ..... Είναι και που δεν έχω φίλους. Ποτέ δεν είχα. Όσους περιστασιακά βρήκα ήταν κατ' ανάγκη και για να τους πουλήσω αργότερα, ξεπουλώντας και τον εαυτό μου μαζί. Νιώθω πουλημένος ρε Πατέρα... Προδομένος ... Από μένα... Από την γαμημένη την κοινωνία, που ούτε εσύ, ούτε και εγώ αλλάξαμε τελικά...."
Τόσο λίγο, μα τόσο πολύ κράτησε το ανοιγόκλειμμα των ματιών του Νικόλα... Και ανοίγοντάς τα ξαναβλέπει τον όμορφο πιτσιρικά μπροστά του... Ξαναβλέπει το κώνειο... Κώνειο....; Θυμήθηκε τώρα έξαφνα γνώσεις από τα χρόνια τα φοιτητικά. Τότε, στην ιατρική.... Κώνειο το στικτόν... Κοινώς βρωμόχορτο. Φυτό ποώδες, λείο σχεδόν χωρίς τρίχες, μεγάλο, με ύψος από 50cm έως 2,5m. Το συστατικό του, η κωνειίνη, που μαζί με το υδροκυανικό οξύ και την νικοτίνη είναι το δραστικότερο των φυτικών δηλητηρίων. Όταν ο Schroff ενστάλλαξε 3 σταγόνες στο μάτι κουνελιού από παλιά κωνειίνη, δεν παρατήρησε τίποτε ούτε στο μάτι ούτε στο ζώο. Όταν για δεύτερη φορά ενστάλαξε 3 σταγόνες από πρόσφατη κωνειίνη στο μάτι του κουνελιού, τότε το φόνευσε σε 7 δευτερόλεπτα με συνολικούς σπασμούς. Ο κερατοειδής θολώθηκε αμέσως σαν να ήταν με υδροκυανικό οξύ ή άλλο καυτήριο με άμεση πήξη του λευκώματος.

  Πειράματα μικρής δόσης σε ανθρώπους, επέφεραν ψύξη στον φάρυγγα και σιελόρροια. Τα επιθήλια της γλώσσης απολεπίστηκαν κατά τόπους, ή γλώσσα έγινε αναίσθητη και σχεδόν παράλυτη, μετά 3 λεπτά της ώρας το πρόσωπο και η κεφαλή θερμάνθηκαν πολύ, βάρυνε η κεφαλή και ζαλισμένη κατέστη ανίκανη να σκεφθεί, προκάλεσε πολύ υπνηλία και της ψυχής δυσκολία.
Προκάλεσε ΨΥΧΗΣ ΔΥΣΚΟΛΙΑ... Το κώνειο..., πατέρα...

21 comments:

  1. Τα ευεργετήματα της Barcelona φάνηκαν.Τα λόγια είναι περιττά. Απίθανο!!!
    Αδημονώ για την συνέχεια.

    Την καλημέρα μου.

    ReplyDelete
  2. ΛΙΓΟ Κ Ω Ν Ε Ι Ο ΣΚΕΤΟ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ.ΙΣΩΣ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟ ΚΑΘΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΠΙΝΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ...ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ,ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ,ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ.ΠΟΥ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΩ ΕΓΩ Η ΙΔΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΗΝ ΑΠΑΙΤΩΝΤΑΣ ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΩ.ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΑΩ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΙΑ ΚΑΠΟΤΕ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ.ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ,ΤΑ ΑΥΤΙΑ,ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ.ΠΑΡΑΜΕΝΩ ΠΑΓΩΜΕΝΗ.

    ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΞΑΝΑΔΙΑΒΑΖΩ ΟΜΩΣ,ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΚΩΝΕΙΟ ΤΟ ΠΙΝΩ ΚΑΙΡΟ ΤΩΡΑ.ΝΑΙ, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:ΓΛΩΣΣΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΥΤΗ,ΚΕΦΑΛΙ ΒΑΡΥ ΚΑΙ ΖΑΛΙΣΜΕΝΟ,ΥΠΝΗΛΙΑ/ΛΗΘΑΡΓΟΣ..

    ΜΠΑΑΑΑ..ΝΕΡΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΩ.ΚΑΘΑΡΟ ΝΕΡΟ!!ΝΑ ΞΕΔΙΨΑΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΣΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ.
    ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΕΤΣΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΑΡΧΗ,ΞΕΚΙΝΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ..

    ΤΗΝ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ!

    Υ.Γ. ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.Σ'ΕΜΕΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΝΙΩΣΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΠΟΛΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ,ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΦΕΣ!

    ReplyDelete
  3. Σε αναμονή για τη συνέχεια.... σε καλησπέριζω θεέ.
    Μην την αργήσεις πολύ, ναι;

    ReplyDelete
  4. όμορφο πολύ,οι αναρτήσεις σου αν και μεγάλες είναι από τις ελάχιστες που όχι μόνο δε με κάνουν να πλήττω,αλλά με κρατούν σε αγωνία,ενδιαφέρον και υπερένταση θα έλεγα-κάτι το οποίο απλώς μου μεγεθύνουν γιατί το διαθέτω και φύσει...-

    άντε...

    σε φιλώ

    ReplyDelete
  5. Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Transplante de Cabelo, I hope you enjoy. The address is http://transplante-de-cabelo.blogspot.com. A hug.

    ReplyDelete
  6. Εμένα, να ομολογήσω την αμαρτία μου, με φόβισε λίγο η συγκεκριμένη ανάρτηση. Δεν ξέρω, ίσως γιατί δε μου πολυαρέσει το κώνειο - δυό, τρείς φορές που ήπια με ζάλισε...

    Παραδέχομαι όμως την αφηγητική σου ικανότητα. Σε αυτό είσαι πράγματι...Θεός. ;)

    ReplyDelete
  7. "παρήγγειλε θάνατο"

    γα μα το!


    ...ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ!


    απαιτητική ε;
    φιλιά ;)

    ReplyDelete
  8. Με τρόμαξες λίγο... Πιο σκοτεινός, αλλά εξίσου γοητευτικός. Το κώνειο άφησέ το κάτω, έχουν αλλοι σειρά που είναι άχρηστοι για το περιβάλλον τους καθώς έχουν χάσει πάσα επαφή με αυτό.
    Αναμένω θεέ!

    ReplyDelete
  9. Ξαναπέρασα για την συνέχεια, αλλά ατύχησα. Μετά την δεύτερη ανάγνωση η συνέχεια γίνεται περισσότερο αναγκαία. Καλησπέρα.

    ReplyDelete
  10. Απλά περιμένω το παρακάτω. Όταν η δόξα, τα λεφτά και η πολιτική ανακατεύονται σε ένα γαϊτανάκι τότε φανταζομαι οτι ο έρωτας μόνο θα έρθει για να περιπλέξει ακόμα πιο πολύ τις κορδέλες. Καλησπέρες και καλή εβδομάδα από αύριο Θεέ μου!!

    ReplyDelete
  11. ααα και ουπς! σόρυ σε κάλεσα σε ένα παιχνίδι δικιάς μου έμπνευσης! εσύ φταις! γράφεις τόσο ωραία, και βάζεις γμτ ισπανικά τραγουδάκια, couldn't help it! θα καταλάβεις περισσότερα αν περάσεις! φιλιά!

    ReplyDelete
  12. Καλημέρες πολλές και καλή εβδομάδα σε όλους...

    Χίλια ευχαριστώ που αποδέχεστε τους πειραματισμούς του μυαλού και των σκέψεών μου, και που με κάνετε να θέλω να συνεχίσω, όσο γίνεται προς το καλύτερο [ελπίζω]!
    Απολογούμαι που έχω ψιλοεξαφανιστεί, επιφυλάσσομαι!
    Φιλιά!

    ReplyDelete
  13. Κι από πάνω γιατί δε μπορώ να αφήσω σχόλια?:PP

    και θα σου'παιρνα και την "παρθενια" απόψε!:PPP

    φιλί!

    ReplyDelete
  14. Ρε συ, έχει μπει προεπιλογή το block των σχολίων και πρεπει να θυμάμαι να το βγάζω.. Χαχαχαχα, γούσταρα να πάρεις παρθενιά [έτσι να το ξεφτιλήσουμε λίγο], αλλά ίσως καλύτερα να πέσουν τα όποια σχόλια όταν τελειώσουν αυτά τα σεντόνια. Νομίζω ότι θα ακολουθήσουν άλλα 2... Αν κινούμαι προς την λάθος κατεύθυνση, please say so, δεν είναι κακό να μείνει ημιτελής η ιστορία αυτή... [Εδώ μιλάνε οι ανασφάλειες]

    όπως και να έχει, την καληνύχτα μου φίλε Equilibrium...! And thanx!

    ReplyDelete
  15. Μολις που προλαβαίνω να το διαβάσω.Για σχολιασμό στην επιστροφή, αλλιώς χάνω το αεροπλάνο. Μην έχεις αμφιβολίες είσαι στο σωστό δρόμο έτσι κι αλλιώς. καλημέρα.

    ReplyDelete
  16. Χάνεις το αεροπλάνο...??? Για που το έβαλες πάλι ρε συ? Όπως και να'ναι, την επόμενη φορά που θα ξαναφύγεις και θα θελήσεις την βοήθεια ενός αχθοφόρου καθ'όλη την διάρκεια του ταξιδιού, μην διστάσεις.. Ειδικά αν ο προορισμός είναι άκρως δελεαστικός!

    Καλημέρες και καλή επάνοδο!

    ReplyDelete
  17. ..αν και βιαστικα μ αρεσε η πρωτη επαφη θα ξαναπερασω να το γευτω αναλογα αφιερωνοντας του το χρονο που του αξιζει....χαχαχαχχαααα! για το κειμενο λεω ....
    (σιγα μην εγραφα σοβαρο σχολιο εγω)

    ReplyDelete
  18. Όλο εκπλήξεις είσαι.
    Πρέπει να ξαναπεράσω όπως η penthesila.
    Σχόλιο για το σχόλιο εδώ δεν λέει...

    ReplyDelete
  19. Axxxx, και συ θες να το γευτείς, Penthesila.... Το κείμενο........ χαχαχαχαχαχαχαχα! Άκου να δεις, η Μαρία Ντολόρες, εσύ, ο Χωσέ Λουίς Φερνάντο, ο X-man και κάποιοι ακόμα που δεν θέλω να εκθέσω δημοσίως, έχετε δικαιωματικά το ελεύθερο εδώ μεσα για έκφραση και λογής λογιών παίγνια..... Γλωσσολογικής φύσεως... χαχαχαχαχαχαχαχααχχα!
    Μια τεράστια καλημέρα!!!!


    Λάκωωωων;;; Μήπως πας να γίνεις και συ ένας από αυτούς τους ανωτέρω;;;; Πουλάκι μου, μέσα στα υπονοούμενα σε βρίσκω... Welcome & join the club!!! xaxaxaxa, Καλημέρες

    ReplyDelete
  20. Ανατρεπτικό το β μέρος, νομίζω όμως οτι είναι καιρός να το ολοκληρώσεις. Τι λές;

    ReplyDelete
  21. Νομίζω ότι έχεις απόλυτο δίκιο!
    Δυστυχώς όμως το έχω μέσα στο μυαλό μου και όχι σε χαρτί... Χθες το βράδυ προσπάθησα να γράψω, αλλά για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο είτε δεν έβγαινε τπτ, είτε κατέβαιναν μαλ@@@ες... Θα δείξει..
    Χαιρετώ από δω, και έρχομαι εκεί να σου πω 2 φωνήεντα..!

    ReplyDelete